تق .. تق .. تق .... چکش سکوت بر میز قاضی می خورد و صدایش در سالن دادگاه می پیچد....همه سکوت می کنند ....« رای را قرائت می کنیم .... به موجب ماده ی فلان از قانون بهمان به دلیل سه فقره تجاوز و 4 قلم قتل و سرقت مسلحانه شما از سوی دادگاه محکوم شناخته شدید و به اشد مجازات ، اعدام محکوم می شوید» ... هلهله ی شادی خانواده های قربانیان ... وکیل متهم سر به زیر انداخته ... متهم سال هایی را که گذشت مرور می کند .

جوخه ی آتش به فرمان من ، آماده .... نشانه گیری ... آتش ..... جنازه ای بر دیرکی آویزان می شود ... طنابهایی که سفت بسته شده اند اجازه سقوط به متهم نمی دهند ... از پشت چشم بند خون شره می کند ....جریان خون به پوکه های روی زمین افتاده می پیوندد .... تیتر روزنامه های فردا :« دشمن انقلاب خلق به دست جوخه های خشم انقلابی به هلاکت رسید » ..تصویرهای سوراخ سوراخ فرد اعدامی روی جلد تمام روزنامه ها را پر کرده .... مردم با شادمانی به ثمر رسیدن انقلاب را جشن می گیرند .

اضطراب موج می زند .... یک بار دیگر تمام اتصالات را چک می کنند .... با کشیدن یک ضامن تمام نارنجک ها منفجر خواهد شد .... برادرش را در آغوش می گیرد ... نوزده سالی دارد ... شاید یک روزی وقتی سرزمین اش آزاد شود میدانی را در شهر محل تولدش به نام او متبرک کنند .... در میان دود سیگار و بوی تند مشروب و موسیقی تند جاز صدای انفجاری به گوش می رسد ..... 32 نفر در یک عملیات انتحاری در یک کلاب شبانه جان باختند .

به مرخصی شب عید فکر می کند ... یک هفته بیش تر نمانده .... تمام شب های جشن سال نو در کنار نامزدش و دوستانش ..... تعطیلات خوبی خواهد بود .... خمپاره را از جعبه ی مهمات بیرون می آورد .... ضامن را می کشد... در دستگاه خمپاره انداز می اندازد .... 500 متر آنطرف تر اول نور پر رنگی سیاهی شب را پاره می کند .... صدای انفجار می آید .... 4 نفر به شهیدان جبهه ی مقابل اضافه می شود .

در سازمان ملل رهبران بیش از دویست کشور جهان در ضیافت شامی کنار یکدیگر آرزومند صلح جهانی هستند .... لیوان ها به سلامتی یکدیگر به هم می خورد ..... رهبران عکس یادگاری می گیرند ... با لبخند ...در همان لحظه  محموله ی اسلحه ی روسی از طریق رابط اروپایی به قبیله ی افریقایی می رسد .... در همان لحظه وطن پرست عرب در اردوگاه آموزشی پاکستان برای قتل هموطن اش آموزش نظامی می بیند ... در همان لحظه در راهپیمایی ضد دیکتاتوری در امریکایی جنوبی سه جوان دانشجو به قتل می رسند ... در همان لحظه قانون، جوان کرد را به جرم زنا به قتل می رساند .... در همان لحظه صد ها گلوله از صدها سلاح صفیر می کشد .... میلیون ها دلار در کیف های سامسونت از این سو به آن سو می رود ... چاه های نفت تلمبه می زنند و پالایشگاه ها با شعله ای می سوزند ..... رهبران از ضیافت شام به اقامتگاه های خود آمده اند .... روز کاری سختی بود .... در جای خود غلت می زنند و به آینده ی کشور خود می اندیشند .

دو نفر ... رو در رو .... با تمام هیبت ... برای پایان .... در بهترین لباس ها ... در آراسته ترین وجه .... اسلحه ها رو خودم چک می کنم .... این بار دوئل باید پایانی داشته باشد .... در نقش داور و حریف .... نیتم :پاک بودن دوئل ... اسلحه ی خودم را چک کنم کافی ست .. شلیک خواهم کرد ....گفته بودم .... تیرم خطا نمی رود .... یک .... دو .... سه .... هشت .... نه .... ده ....بر می گردم ... شلیک نمی کند .....در چشم هایش خیره می شوم .... اشک است ... ضعف است .... چی ست؟ ... اسلحه را بالا می آورم .... رو به روی شقیقه .... این بار دوئل برنده می خواهد ... قربانی می خواهد .... شلیک ... صدای انفجار باروت توی جمجمه ام می پیچد ....خون از شقیقه ام فوران می کند .... این بار دوئل برنده دارد .... قربانی دارد .... دوئل تمام می شود .

 نام : *******    شغل : دانشجو

Chief complaint  : خوشحال نبودن

Present illness : بیمار تا سال 76 داشت زندگی اش را می کرد . در این زمان به دنبال آشنایی با یک فرد از جنس مخالف دچار هیجانات روحی شدید شد . از آن دوران ذوق زده گی ، تجمعات دورهمی ، شور و هیجان و داستان هایی که در همه ی عشق های جوانی به چشم می خورد در زنده گی بیمار بوجود آمد . دو سال بعد بیمار که برای دیدن معشوقش نصفه شب به خیابان آن ها رفته بود توسط جوانان محله ی آن ها مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت و مدتها در بیمارستان بستری بود . جوانان آن محل از قدیم الایام شعارشان این بود که : ای که از کوچه ی معشوقه ی ما می گذری ... بر حذر باش که سر می شکند دیوارش .... معشوقه ی جوان فوق الذکر به جای این که جلوی پدر و مادر و برادران و جوانان محله شان بایستد توی پستوی خانه قایم شد و البته به روایت نزدیکان و آشنایان اش تا صبح اشک می ریخت . بعد از این که بیمار از دوران نقاهت خارج شد با شنیدن خبر اشک معشوقه باز فیل اش یاد هندوستان کرد و روی دیوارهای محله ی طرف یادگاری می نوشت . سرکوچه می ایستاد تا معشوقه را ترک موتور سوار کند و به محل کارش برساند . معشوقه چه گردشی می کرد ترک موتور . کاخ سعدآباد . مجلس . خیابان بهشت . خیابان پاستور . تا وقتی که بعد از دوسال خبر رسید که معشوقه ی طرف مهمونی گرفته و همه ی بچه محل ها و فک و فامیل رو دعوت کرده غیر از عاشق دلخوسته ی کتک خورده . چند وقت بعد هم خبر عروسی ش رو با یکی از بچه محل ها تو روزنامه ها چاپ کردن . بیمار از اون زمان به بعد دیگه بی خیال عشق و عاشقی شد و این شعر رو کوچه به کوچه ی شهر روی دیوارها می نوشت : ای که از کوچه ی معشوقه ی ما می گذری ... کون لق ات بگذر کوچه شان بن بست است .... و بچه محل ها که دیگه فامیل شده بودند با معشوقه ی بیمار باز هم هر جا بیمار را می دیدند کتک ش می زدند و این طوری شد که بیمار با تابلوی شکستگی استخوان ها و دپرشن شدید در بیمارستان بستری شد .

Family history ‌ : خانواده ی بیمار هم از عشق و عاشقی خیری ندیده بودند و از صد سال پیش به این سو  یا کتک خوردند و اعدام شدند یا مثل پدر بیمار شهید شدند .

Past medical history  : بیمار در بعضی موارد حاد سابقه ی مصرف داروهای ضد افسرده گی و بعضی داروهای روانگردان را داشته است که باعث منزوی شدن او و گهگاه بد و بیراه گفتن به بچه های همه ی محله های شهر را داشته و در بعضی موارد سایکوز حاد چشمهایش چپ شده و به همه چپ چپ نگاه می کرده .

Review of systems :

مو: بیمار دچار ریزش مو می باشد و قبل از آن هم انگیزه ی زیادی برای اصلاح موها نداشته و موهایش را از ته می تراشیده است .

صورت : بیمار نسبت به اصلاح صورت حساسیت دارد از طرفی نسبت به رویش مو در صورت هم حساس است . از افراد بی ریش و کوسه هم خوشش نمی آید . جدیدن از ماسک برای پوشاندن صورت استفاده می کند .

قلب : قلب بیمار گنجینه ی عشق های خام و نپخته است . بیمار این ها را ناشی از شرایط اجتماع و عدم شناخت صحیح از جنس مخالف می داند .

مغز: مغز بیمار پر از اسامی دهان پر کن است . اقیانوسی است به عمق یک وجب از موسیقی راک امریکایی تا احمد فردید.

تناسلی : وضعیت این ناحیه ی بیمار خیلی بغرنج است و در ارتباط مستقیم با قلب و مغز بیمار است . بیمار نمی داند با این ناحیه چه کار کند ولی تنها بخشی از بدن بیمار است که نسبت به اصلاحش انگیزه دارد .

دست و پا : بعد از بارها کتک خوردن نه دست های بیمار نای نوشتن دارد و نه پاهایش یارای رفتن .  

دیروز جلوی سفارت انگلیس غلغله ی ماموران یگان ویژه بود ....توی این هفشده سال یادم نمی آد توی تجمعی از نیروهایی که خودی محسوب می شن ( دانشجویان بسیجی ترتیب دهنده ی این تجمع بودن در اعتراض به برگزاری جشن تولد ملکه ی انگلستان)  این همه مامور بریزن .... به هرحال دوره ی بعد از خاتمی دوره ی جدیدی یه توی نظام .... دوره ای که عماد افروغ به قول اصلاح طلبان راه یافته به مجلس هفتم بعد از اون انتخابات معروف نماینده ی شجاع مجلسشه و به ترور هم تهدید می شه .... دوره ای که قوه قضاییه مدافع مطبوعات آزاد شناخته می شه .... دوره ای که سردار قالیباف نیروی مورد حمایت اصلاح طلبان تکنوکرات برای اداره ی پایتخت شناخته می شه .... و این بار حجم عظیمی از نیروهای انتظامی که توی عکس های ایسنا می شه دید در مقابل دانشجوهای بسیجی .....

به هرحال تولد ملکه س دیگه .... ظاهرن کلی ایرانی هم دعوت بوده ن .... جای ما خالی .... فرقی نمی کنه تولد ملکه باشه یا حسن منافی ... حتا می خوام بگم با اینکه حسن دوست صمیمی مه و ملکه رو حتا یک بار هم ندیدم می شه حدس زد تولد ملکه بیش تر خوش می گذره توی باغ سفارت در خیابان فردوسی تهران .....جای ما خالی .....ان شاء الله سال آینده اگر حضرت ملکه زنده بودند ما رو از قلم نندازن .... قول می دیم بی جنبه بازی هم در نیاریم .... از آقای حیاتی اخبار که می گن توی مهمونی حاضر بوده که باحال تریم

از وقتی فیلمسازها و نویسنده ها و مترجمین را از نزدیک تر می شناسم رغبت نمی کنم کتاب بخونم و فیلم ببینم .... یا اون ها ایمپرشن خوبی روی من نداشته ن یا با بودن در کنار اون ها عصاره فرهنگ و روشنفکری رو بی واسطه دریافت می کنم .